نگاهی به کارکرد صندوق‌های‌‌ سرمایه‌گذاری نیکوکاری

نگاهی به کارکرد صندوق‌های‌‌ سرمایه‌گذاری نیکوکاری
مقاله مبتدی
471

صندوق‎‎های سرمایه‎‎گذاری نیکوکاری به‌عنوان یک نهاد مالی، ضمن تجمیع سرمایه‌های خرد خیرین، با سرمایه‎‎گذاری آن در بازارهای مالی، منافع حاصله را به مصارف نیکوکارانه مندرج در اساسنامه خود می‎‎رسانند. این صندوق‌ها با توجه به امکانات و توانایی‌هایی که در اختیار دارند، تلاش می‌کنند که سرمایه‌گذاری در بازار را جذاب‌تر کرده و فرصت‌ها و انتخاب‌های بیشتری را با ریسک کمتر و بازدهی بالاتر برای خیرین فراهم کنند.

صندوق‌های نیکوکاری چطور عمل می‌کنند؟

سرمایه‌گذاری در این صندوق‎‎ها یکی از شیوه‎‎های نیکوکارانه است که در آن‌ها ضمن حفظ اصل سرمایه، عواید آن‌ها به صورت هدفمند توسط یک مدیر اجرای مورد تایید سازمان بورس و اوراق بهادار صرف نیازمندان واقعی جامعه می‎‎شود.

خیرین در این شیوه با خرید واحدهای سرمایه‎‎گذاری صندوق، منابع خود را تجمیع می‎‎کنند و در اختیار یک مدیر حرفه‌ای قرار می‎‎دهند تا در بازار سرمایه در خریدوفروش سهام یا اوراق با درآمد ثابت سرمایه‌گذاری کند.

طبیعی است که در این شیوه‎‎ سرمایه‌گذاری که عملاً به جمع‌آوری وجوه سرمایه‎‎گذاران غیرحرفه‎‎ای و اختصاص آن به سبدی از سهام و اوراق با درآمد ثابت با مدیریت حرفه‌ای می‎‎انجامد، سرمایه‌گذاران با کاهش ریسک سرمایه‎‎گذاری و بازدهی مطمئن‎‎تری روبرو خواهند شد.

  عواید صندوق‎های نیکوکاری می‎‎تواند براساس امیدنامه‌ آن‌ها به حمایت از دانشجویان دانشگاه‌ها، فعالیت‌های ورزشی، بیماران خاص، کودکان بی‌سرپرست، زندانیان جرائم مالی غیرعمد و… اختصاص یابد  

نحوه مشارکت در صندوق‌های نیکوکاری معمولاً به این صورت است که سرمایه‎‎گذار با حفظ اصل پول و سرمایه خود، درآمد حاصل از سرمایه‎‎گذاری‎‎اش یا قسمتی از درآمد آن را به فعالیت‎‎های خیرخواهانه اختصاص می‎‎دهد.

به‌عنوان نمونه عواید این صندوق‎ها می‎‎تواند براساس امیدنامه‌ آن‌ها به حمایت از دانشجویان دانشگاه‌ها، فعالیت‌های ورزشی، بیماران خاص، کودکان بی‌سرپرست، زندانیان جرائم مالی غیرعمد و… اختصاص یابد.

مزیت صندوق‌های سرمایه‌گذاری نیکوکاری

مشارکت در امور نیکوکاری از طریق سرمایه‌گذاری در صندوق‌های نیکوکاری نسبت به مشارکت انفرادی مزیت‌هایی دارد. نخست سرمایه‌های اندک نیز می‌توانند با سرمایه‌گذاری در این صندوق‌ها، در امور نیکوکاری یاد شده مشارکت کرده و صندوق با تجمیع این سرمایه‌ها می‌تواند اثر قابل‌توجهی در پیشبرد اهداف نیکوکارانه مذکور داشته باشد.

ثانیاً سرمایه‌گذاران بسته به سلیقه خود می‌توانند به حالت‌های مختلف مندرج در امیدنامه، در امور نیکوکارانه یاد شده مشارکت کنند. مثلاً اشخاص نیکوکار می‌توانند اصل سرمایه را برای خود حفظ و منافع آن را به فعالیت‌های نیکوکارانه اختصاص دهند و این امکان وجود دارد که سرمایه‌گذار تعیین کند که چه مقدار از سود سرمایه‌گذاری به امور نیکوکارانه و چه مقدار از آن به خود او اختصاص یابد.

شفافیت عملکرد صندوق‌های نیکوکاری

ساختار نظارت بر صندوق‌های نیکوکاری به‌گونه‌ای طراحی‌شده که از نحوه اختصاص منافع صندوق مذکور به امور نیکوکاری مندرج در امیدنامه اطمینان زیادی حاصل شود.

لازم به ذکر است ارکان نظارتی نظیر متولی و حسابرس صندوق بر حٌسن انجام این کار نظارت دارند؛ درحالی‌که عملیات اجرایی توسط شخص دیگری تحت عنوان مدیر اجرا صورت می‌پذیرد. علاوه بر این در دوره‌های کوتاه‌مدت، گزارش نحوه صرف منافع اختصاصی در امور نیکوکارانه تهیه و مورد رسیدگی قرار گرفته و از طریق وب‌سایت صندوق به اطلاع عموم می‌رسد. این گزارش علاوه بر آنکه شامل گزارش عملکرد صندوق و صورت‌های مالی آن است؛ باعث می‌شود تا شفافیت عملکرد صندوق افزایش‌ یافته و نظارت همگانی را نیز به دنبال خواهد داشت.

گفتنی است اولین صندوق سرمایه‎‎گذاری در ایران از اواسط سال ۱۳۸۶ کار خود را آغاز کرد و با تصویب قانون توسعه ابزارها و نهادهای مالی در سال ۱۳۸۸، فعالیت این صندوق‎‎ها توسعه بیشتری در کشورمان پیدا کرد. امروزه این صندوق‎‎ها در اکثر کشورهای توسعه‌ یافته به‌عنوان هسته مرکزی بازار سرمایه محسوب می‏‏‌شوند و سالانه مبالغ قابل‌توجهی از سرمایه افراد را به فعالیت‌های انسان‌دوستانه اختصاص می‌دهد.

بیشتر بخوانید: